استیتمنت

ایرج اسکندری هنرمندی است که در سال‌های انقلاب، تحت تأثیر استادانی چون بهمن بروجنی، به نقاشی فیگوراتیو و اجتماعی روی آورد و در همان دوران و نیز در سال‌های جنگ ایران و عراق، نقاشی‌های دیواری وی با مضامین انقلاب و جنگ در اذهان ما نقش بسته است. اما پس از جنگ و در طول دهه‌ی 1370 خورشیدی، اسکندری با مطالعه و تمرکز بر تاریخ نقاشی مدرنیستی به تجربیاتی در حوزه‌ی نقاشی انتزاعی پرداخت. او که از قبل به هنر و فرهنگ گذشته‌ی ایران علاقه‌مند بود، با تمرکز و مطالعه بر نقوش و مضامین کهن، آثار نمادینی را در طول دهه‌های بعد خلق کرد.

حکایت شیرین هم در امتداد رویکرد وی در ترکیب و تلفیق قواعد هنر مدرن با مضامین و نقش‌مایه‌های نمادین ایران زمین شکل گرفته و حاوی تضادی معنادار میان روایت تصویری و مواد و تکنیک به‌کار رفته در آثار است. چکیده‌نمایی‌هایی از داستان‌های مشهور ادبیات فارسی در قالبِ فرم‌ها و تقسیمات هندسی و تخت‌نمایی تک رنگ و آشکارا مدرنیستی، آن هم با موادی زمخت و تکنیکی دشوار، حکایتی چند لایه و پرکنایه است که ظاهراً به داستان خسرو و شیرین یا شیرین و فرهاد اشاره می‌کند، اما در واقع دلالت‌های ضمنی دیگری را رقم ‌می‌زند؛ از حکایت شیرین یک عمر نقاشی تا جدال میان لطافت هنر و سرسختی زندگی.

زروان روح‌بخشان آبان 1397

 
بیوگرافی

ایرج اسکندری تربقان

متولد 1335 شمیرانات

  • دکتری پژوهش هنر، دانشگاه هنر تهران، 1384
  • کارشناسی ارشد پژوهش هنر، دانشگاه هنر تهران، 1372
  • کارشناسی نقاشی، دانشگاه هنر تهران، 1357
  • عضو هئیت علمی دانشگاه هنر
  • عضو پیوسته انجمن هنرمندان نقاش ایران
  • حضور در پنجاه و سومین بینال ونیز، ایتالیا، 1388
  • دبیر نمایشگاه جنبش هنر مدرن ایران، موزه هنرهای معاصر تهران، 1385
  • عضو گروه نقاشی حوزه هنری (از سال 1364تا 1384)
  • دبیر نخستین دوسالانه بین المللی نقاشی جهان اسلام 1379
  • دبیر دومین و سومین دوسالانه نقاشی تهران 1372-1374

گزیده نمایشگاه های انفرادی

  • مروری بر آثار، موزه هنرهای معاصر تهران، 1393
  • گالری نار، تهران، 1387
  • گالری هما، تهران، 1385-1388
  • گالری آریا، تهران، 1377-1379
  • خانه سوره، تهران، 1364-1365-1366-1368
  • اطاق بازرگانی، مشهد، 1350
بروشور نمایشگاه: